سید و مولای ما

ای یوسف زیبای زهرا

و ای منتقم خون جمیع شهدا و فریادرس درماندگان

تا کی چشم انتظاری و تاکی طعنه و زخم زبان از دوست و آشنا !!؟؟

اما آقاجان تمام دلخوشی ما همینه که :

در روز فرج سربند یازهرا بر پیشانی بسته و در رکابت باشیم

ان شاء الله

کی شود در ندبه های جمعه پیدایت کنم

گوشه ای تنها نشینم تا تماشایت کنم


می نویسم روی هر گل نام زیبای تو را

تا که شاید این شب جمعه ملاقاتت کنم


هر سحر با یاد تو در گریه ام می خوانمت

تا به کی از سوز دل ناله ز هجرانت دهم


چشمهای خسته ام بارد ز هجرانت عزیز

آنقدر بارم ز دیده تا که پیدایت کنم


هردم از نومیدی شمارم عقده های خویش را

تا به کی از پشت در آهسته نجوایت کنم


بی قرارم مهدیا از بهر دیدار رخت

تا به کی از مادرت زهرا تمنایت کنم ؟؟؟